Vogs- í ósum vissi gerst
Lag Yfir kaldan eyðisand
Vogs- í ósum vissi gerstvirðar Eirík munameta kunni meri og hestmeira en Biblíuna.
Hvort almannarómur segði sattsýnist nokkur efien Vogsósa hefur og veröld kvattsá vissi lengra nefi.
Heimildir og samhengi
Þetta ár lést séra Eiríkur Magnússon í Vogsósum í Selvogi, f. um 1638, frægur ,,galdramaður" úr ÞJóðsögum Jóns Árnasonar.
Óskar Halldórsson helgar honum blaðsíður 155 til 190 í Galdrasögum útg. 1971, sem hann valdi úr safni Jóns Árnasonar.
Í þeim sögum gafst ekki vel að ríða hesti sr. Eiríks í leyfisleysi.
Eiríkur hafði numið skólalærdóm í Arnarbæli í Ölfusi hjá séra Jóni Daðasyni (1606 - 1676) sem ættaður var frá Staðarfelli, þ.e., sveitungi Þormóðar í Gvendareyjum, sem kenndi Galdra-Lofti. (1714). Jón, lærifaðir séra Eiríks, lét eftir sig rit um gandreið og særingakvæði.
Annar sveitungi lærimeistara sr. Eiríks var lrm. Bjarni Bjarnason (1639-1723) Jónssonar yngra Magnússonar prúða, sem 1687 - sjá þar - flutt allt sitt sjóveg - á áttæringi sem hann gerði sér af rekaviði, frá Hafurshesti í Önundarfirði til Arnarbælis á Fellsströnd og fékk á sig galdraorð fyri þá siglingu, sjá 1687.
Gísli Konráðsson ritaði þátt um séra Eirík og einn af ,,Sjö þáttum" Jónasar Rafnar, læknis, Akureyri 1948, um íslenska galdramenn, fjalla um hann á bls. 101 til 139.
Sjá og Íslenskar æviskrár, 2, bls. 415.
Hér er nánar fjallað í máli og myndum um Eirík og galdrabók hans:
HeimildFerlir (opnast í nýjum flipa)